آئینه روان

بسیاری ازمردم معتقدند که خوشحالی بستگی به اینکه محیط زندگی پاداشهای رضایت بخشی رابرای فرد تامین کند ،بر اساس این عقیده راه افزایش خوشحالی دردنیا ،ایجاد محیطی کامل وبی نقص است، این یکی ازفرض های نظریه ای درروان شناسی به نام نظریه روان شناسی یادگیری است .براساس این نظریه که توسط فردی به نام اسکینر بنانهاده شده است محیط بی عیب ونقص چه محیطی است؟ برای پاسخ به این سوال باید اگرازمردم پرسیده شود که چیزی آنها راخوشحال میکند ،پاسخ های یکسانی نخواهید شنید.

دررویکرد دیگری بنام رویکرد شناختی  ،که خود براساس این  رویکرد درمانی، در روان شناسی درخدمت مراجعین هستم ،تغییر محیط ،کار دشواری است (همه چیز بروفق مراد ماباشد ) پس چه کار باید کرد؟دراین باره قرن ها پیش امپراطور روم به نام مارکوس می گوید :اگر ازجریانهای بیرون رنجیده خاطر شدید بدانید که عوامل بیرونی نیستند که شمارا رنجانده اند ،بلکه قضاوت شما درمورد آنهاست که شما رارنجانده است،که شما توانایی چنین قضاوتهایی رادارید.شاید این سخن راشنیده باشید که آدم نمی تواند خوشحال باشد،مگر اینکه شکم او سیر باشد ،با این وجود پس باید درکشورهای  فقیر، هیچ کس نباید خوشحال باشد،که  البته اینگونه نیست ،پس خوشحالی امر ذهنی است .پس من می توانم همیشه خوشحال باشم. اینطور نیست؟؟

من زشتم یا زیبا ؟

سوالیه که ذهن بسیاری از افراد را کمابیش مشغول خودش میکنه و صددرصد خانمها رو بیشتر از آقایان.   شمایی که الان دارید این مطلب میخوانید احساس میکنید خوشگلید یا زشت؟خب بعضی جاها ممکنه احساس خوشگلی کنید. مثلا" تو یه مهمانی که چهارتا زشت دور و برتو گرفتن ، ممکنه احساس  خوشگلی کنید ، اما تا یه خوشگلتر از خودتون از راه میرسه ، یه کم شونا هاتونو میگیرید پایینتر. حتی ممکنه بهش حسادت بکنید و این حسادت رو هم ممکنه به دو طریق نشان بدید: یا خیلی ازش تعریف کنید یا مستقیما" شروع  کنیدعیباشو بگید!! از طرف دیگه ممکنه شما جزء آن دسته  از آدمایی باشید که زشتن اما فکر میکنن خوشگلن! یا اونایی که خوشگلن اما فکر میکنن زشتن! شاید درمجموع خوشگلید اما لعنت براین دماغ، که هر چی بدبختی دارید از اونه!! یا شکمی که بزرگه یا قد کوتاهی که با کفشهای پاشنه بلند پنهانش میکنید! یا قد بلندی که با خم گرفتن و زود نشستن مواظبید به چشم نیاد! شایدم لپاتون یه کم بزرگه یا لباتون اونقدر که دوست دارید جالب نیست! شایدم به هزار دوز و کلک متوسل میشید تا خودتونورا زیبا وتو دل برونشون بدین ، روشهایی مثل: جوراب پانکردن، برگردوندن شلوار تا یه وجب بالاتر از مچ، انتخاب رنگ لباس برنگ رژلب، ژل زدن به موها و سیخونکی کردنشون، شلوار تنگ با مانتو کوتاه برای نمودار کردن قلنبه سلمبه ها، پرکردن خلاء ابروهاو...

و آقایون: از کچلها شروع کنم یا گری جلوی سرشونو با بلند کردن موهای پشت سر جبران میکنن یا هرچی دارن و ندارن از این ور سر پل میزنن به اون ور سر انواع و اقسام آرایش مو، خط ریش، عملیات آبرو برداری، آرایش و اداء و اطور شبیه خانمها، براق کردن موها ، شلوارایی که دم پا گشاده و نزدیک باسن و رونها تنگ، و خیلی روشای دیگه بلکه این دختر یا پسری که احساس زشتی میکنه رو برای لحظاتی دلخوش کنه که نه بابا منم قشنگم، یا اونیکه احساس قشنگی میکنه رو دلخوش کنه که علاوه بر قشنگی دلچسب و تودل برو هم هست.
اکثرا" مشتری پروپاقرص آینه ها رو کسانی تشکیل میدن که یا احساس زشتی میکنن ،یا نگرانند که آرایشی که زشتیشونو پنهان کرده پاک نشده باشه و به هم نریخته باشه، یا خوشگلن و میخوان مطمئن بشن که هنوز خوشگلن و ... اما بالاخره جواب این سوال رو چه جوری میشه پیدا کرد که زیبایید یا زشت؟ متاسفانه از هر کی هم بپرسی راستشو بهت نمیگه. بعدشم آدمایی رو میبینی که به ظاهر خوشگل میان اما بعد یه مدت میبینی رفته جراحی پلاستیک تا خوشگلتر بکنه خودشو. چرا چون بعد یه مدت خودش خودشو خوشگل نمیدونسته. چون معمولا افراد خودشونو با خوشگلتر از خودشون مقایسه میکنن، لذا نمیشه گفت که احساس زیبایی یه احساس پایدار و با ثباته، بلکه در نوسانه.
اما نظر من: به نظر من همه آدما درجاتی از زیبایی رو در خودشون دارن. ولی عمدتا" مشکلشون اینه که به جای نیمه پر لیوان به نیمه خالی اون توجه میکنن. هیچکس نیست که صد در صد باشه. هر کسی رو ببینی میتونی زیبایی رو درش ببینی و زشتی رو. اما در مورد زیبایی کلی، به نظر من بهترین دیدگاه رو روانشناسان آلمانی پیرو مکتب گشتالت بیان میکنن: به نظر گشتالتی ها که تاکیدشون بر کلیت هر چیزی است، دیگران عمدتا" ما رو بعنوان یه کل ادراک میکنن، لذا ممکنه شما از یه نظر جزیی زیبا نباشید اما مجموعه اجزاء چهره شما و اندامتان وقتی کنار هم قرار بگیره زیبا و جذاب و دوست داشتنی بنظر برسید. لذ اگه دقت کنید اجزایی که عمدتا" مردم عنصر تعیین کننده در زیبایی میدونن باعث زیبابنظر اومدن بسیاری از افراد نیمشه. مثلا" مو . بسیاری هستن که مو دارن ولی زیبا به نظر نمیرسن، چرا چون گشتالتشون یعنی چگونگی در کنار هم قرار گرفتن اجزاء چهره شون اونا رو قشنگ نمیکنه. و بسیاری هم هستن که مو ندارن ولی زیبا بنظر میرسن و دوست داشتنی. یا مثلا" قد: بسیاری قد بلندن ولی زیبا به نظر نمیرسن و بسیاری قد کوتاهن ولی زیبا و دوست داشتنی به نظر میرسن. و خیلی موارد دیگه که از ذکرش خودداری میکنم. پس نهایتا" پیشنهاد من به شما اینه که در ارزیابی زشتی یا زیبایی خودتون نگاهتون به کلیت خودتون باشه، که در کوتاه مدت این کلیت یا گشتالت شامل چگونگی کنار هم قرار گرفتن اجزاء چهرتون میشه ، و در دراز مدت اجزاء دیگه ای که خیلی هم تعیین کننده تره بهشون اضافه میشه مثل اخلاق و منش و شخصیت شما. پس اگه میخواید به چشم دیگران زیبا برسید، تاکیدتون رو بر عواملی بزارید که در دراز مدت شما رو به چشم دیگران زیبا میرسونن نه بر عوامل ظاهری که کاربردشون فقط کوتاه مدته. اون عوامل دراز مدت عبارت از منش و شخصیت شماست و تمام آنچه از این منش و شخصیت ناشی میشه یعنی رفتارهاتون.

ننکته 1:

خوشحالم که دوباره نوشتن راازسرمی گیرم.

نکته2:

برای اونایی که می خوان درکنکورارشد روان شناسی شرکت کنند،حرفهای جدیدی برای گفتن دارم که شاید تاالان نشنیده باشند،پس اگر می خواهید دراین باره بدانید بهم خبربدین.

نکته3:

می خوام کوچ کنم برم این جا  نظرتون چیه؟

حدودا" سه سال پیش شروع به نوشتن کردم ،نوشتم ونوشتم تاکنون ،مرتب ونامرتب. بعضی وقتها برای نوشتن تنبلی میکردم وبعضی وقتاسوژه ای برای نوشتن پیدانمی کردم .بااین فرازونشیب وبلاگم زنده بود وزنده .اماحالافکرمیکنم برای نوشتن دردنیای مجازی فعلا"بس است ،پس ازامروز فتیله این وبلاگ راپایین میکشم شاید برای همیشه وشاید وقتی دیگر.

نکته اول:

همانند گذشته همراه شمادرپاسخگویی به سوالات ومشکلات فردی شما دربعد مشکلات روانی خواهم بود.

نکته دوم:

دراین وبلاگ به بعضی ازوبلاگ ها وچند سایت خبری لینک داده شد، دادن لینک به معنای تایید نوشته های آنان ویاهمفکربودن باآنان نمی باشد.

اعتراف ميكنم كه من مقصر بودم وزود عصباني شدم ولي اين پنداركه روانشناسان نبايستي عصباني نشوند ،پنداري اشتباست. روان شناسان هم مثل بقيه آدما بعضي مواقع عصباني ميشوند ،دادميزنند فريادميكشند و....ولي من كه اول راهم وحسابم جداست اما حال ميگويم كه زودعصباني شدم وبراي بالابردن آستانه تحمل خودبايستي رياضت بكشم.   

امروزیا فردانتیجه کنکور اعلام میشود .روی سخن این نوشتارباکسانی است که درکنکور شرکت کردند .فردایاقبول میشوندویانه .امیدوارم به مرادخود برسید ولی این رابپذیرید که که خوب زندگی کردن وخوشبخت بودن حتما" درگروقبولی وورود به دانشگاه نیست ،اگر اولین سالی است که کنکور میدهید وقبول نشدید میتوانید یکسال دیگر راصرف درس خواندن کنید واگر دومین سالی است که کنکور میدهید وقبول نشدید بیشتر از این وقت خودراهدر ندهید وراههای دیگری رابرای زندگی کردن انتخاب کنید .تاسف خوردن ،گریه کردن ،غمگینی ،پرخاشگری ،عصبانیت و... هیچ تغییری درنتیجه کنکور به وجود نخواهد آورد ،سعی کنید درروند زندگی موضوعاتی راکه برخلاف میل ماست بپذیریم

وقتی رگ گردنت بیرون میزنه، تودیگه نمی تونی آروم حرف بزنی حتما" باید نعره ای بکشی تا این طوفان رااز درونت بیرون بریزی وباید دشنام بدی ،اطرافیان راباید تحقیر کنی ، تو باید یکی رابزنی تادردی که در  تنت پیچیده کمی آروم بگیره .دراین موقع اصلا" به فکر تنفس عمیق نباش ، آب به صورتت نزن ، پیاده روی نکن ، محل راترک نکن فقط یک جا بایست ونعره بزن وهرچه که دم دستت به دیوار بکوب اون موقع تو موفق ترین انسان شکست خورده ای راستی درموقع عصبانیت شما چکار میکنید؟بامنی که من چکارمیکنم.من الان ازدست استادنوروسایکولوژی که هنر اودرپیچاندن سوالهابرای نمره کم گرفتن دانشجوها، درسطح گیتی بی همتاست، عصبانی ام وعصبانیتم رابایک تلفن که به مطب اوزدم، خالی کردم، اوتوضیحاتی دادکه قانع نشدم اما "کمی آرام شدم.

نکته اول:

امتحانات این ترم هم تمام شدوامیدوارم دوستانی که به کامنت های آنان پاسخ ندادم ،ازمن دلگیرنشده باشند